η ψυχή ως κίνηση στον Παρμενίδη και τον Πλάτωνα
Ο Παρμενίδης υποστηρίζει ότι το όν ως αμετάβλητο είναι προσιτό μόνο στην καθαρή σκέψη. Από τους τους φιλοσόφους της ελεατικής σχολής, ο Παρμενίδης ταυτίζει την ψυχή με τον νού, [1] ενώ ο Έρωτας έχει την δυνατότητα να μεταφέρει την ψυχή από το αόρατο στο ορατό και να την ανακαλέσει πίσω. Η ψυχή θεωρείται ανεξάρτητη υπόσταση,δεν προέρχεται από μείγμα υλικών στοιχείων, έχει μία προύπαρξη πριν την είσοδό της στο ορατό, δηλαδή πριν την είσοδό της στην ζωή του σώματος. Ο Νούς είναι ο κύριος της περιφοράς των ουρανίων σωμάτων . [2] Κατά τον Αριστοτέλη ο Αναξαγόρας προηγήθηκε στην αντίληψη ότι ο Νούς κινεί τα πάντα. Η διαφορά τους είναι ότι ο Πλάτων δεν ξεκινά την δημιουργία από την ακινησία. Μία τέτοια αντίληψη την θεωρεί λαθεμένη. Ως προς τα ουράνια σώματα βεβαιώνεται η πανάρχαια αντίληψη ότι είναι θεικά. O Πλάτων δεν μπορούσε να υποστηρίξει ότι δεν έχουν κάτι το σωματικό, ούτε όμως να δεχτεί την άποψη του Αναξαγόρα και του Δημοκρίτου, ότι τα άστρα είναι άψυχα λιθάρια. [3] ...