Initiation

Ο Πλάτωνας αναγνωρίζει δύο είδη αιτίων,το μηχανικό και το τελικό.Το πρώτο θεωρεί συγκυριακό, το δεύτερο εφοδιασμένο με την σκοπιμότητα, που μπορεί να θέσει σε κίνηση ο νούς. O Τίμαιος επιδιώκει να κατανοήσει «ποιό είναι εκείνο που πάντα υπάρχει και ποτέ δεν γεννιέται,και ποιο είναι εκείνο που συνέχεια μεν γεννιέται αλλά ποτέ δεν υπάρχει.Και το μέν πρώτο γίνεται καταληπτό με την σκέψη και με συλλογισμούς γιατί παραμένει πάντα αμετάβλητο.Το δε δεύτερο γίνεται αντιληπτό με την δοξασία που συνοδεύεται από ασυλλόγιστη αίσθηση,γιατί γεννιέται και πεθαίνει ενώ στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπάρχει».Κάθε πράγμα που λαμβάνει σχήμα και ιδιότητες από τον δημιουργό,χρησιμοποιεί σαν πρότυπο και αποβλέπει πάντοτε σε εκείνο,που παραμένει αναλλοίωτο.Για τον παραπάνω λόγο κάθε τι που κατασκευάζεται με τον παραπάνω τρόπο είναι αναγκαστικά καλό.Αυτό όμως που δημιουργείται με πρότυπο το ήδη κατασκευασμένο δεν είναι καλό.Εάν λοιπόν ο κόσμος αυτός είναι ωραίος και ο δημιουργός του καλός,τότε είναι...

 Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΤΑ  ΠΛΑΤΩΝΑ. Ο Θάνατος όπως τονίζει ο φιλόσοφος στον «Γοργία»(542 b ) δεν είναι παρά ο χωρισμός δύο πραγμάτων που πριν ήταν ενωμένα, της ψυχής και του σώματος. Ο Πλάτωνας  οφείλουμε να τονίσουμε ότι ανήκει στους φιλοσόφους που υπερασπίζονται την ζωή. Προσφέρει με την σκέψη του στους ανθρώπους την κατάκτηση του εαυτού και του κόσμου, χρησιμοποιεί δε κάθε στιγμή της ζωής αξιοποιώντας την στο έπακρο. Παράλληλα με αυτήν την στάση ζωής τοποθετείται ξεκάθαρα στο θέμα του θανάτου, καθώς ασχολείται επισταμένως στα έργα του με την φύση και την πορεία της ψυχής, όπως επίσης και την μεταθανάτια τύχη της. Χρησιμοποιεί για τον σκοπό αυτόν το παράδειγμα του δασκάλου του, του Σωκράτη. Η θανατική του καταδίκη και ο τρόπος που ο φιλόσοφος την αντιμετώπισε, αποτελούν την καλύτερη μαρτυρία για την στάση του φιλοσόφου απέναντι στο θάνατο. Στην «Πολιτεία»( βιβλίο Α΄331 α)(1) τοποθετεί τον απλό άνθρωπο απέναντι στον θάνατο και γράφει : «γ...