ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ – ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΕΙΑ

lifehub-anthropos-filosofia-39

ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ – ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΕΙΑ

ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΜΕΡΟΣ Θ’


ΜΥΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Ο όρος “Μυστική Θεολογία” παραπέμπει σε μία ιδιαίτερη θεολογική αντίληψη που αναπτύχθηκε στην Ορθόδοξη Ανατολή στη διάρκεια της πρώιμης βυζαντινής περιόδου και η οποία συνεχίζει να αναπτύσσεται αδιάκοπα ως τις μέρες μας. Από τους πατέρες της Ερήμου που πόθησαν μια προσωπική σχέση με τον θεό, ως τους συνερανιστές της Φιλοκαλίας, τους αγίους Νικόδη­μο τον Αγιορείτη και Μακάριο Κορίνθου, μεσολαβούν μορφές καίριας σημασίας, οι οποίες, αναζητώντας τον θεό, σμίλεψαν την μυστική θεολογία της Ανατολής. Κατά μία έννοια, ή ίδια η θεολογία δεν είναι άλλο από την μυστική αναζήτηση του θεού, καθώς στερείται εμπειρικού αντικειμένου, με την έννοια των θετικών επιστήμων. Ωστόσο, η θεολογία παραπέμπει στην Ιδέα της γνώσης, ή ‘Έστω της μελέτης του θεού, ενώ, από την άλλη πλευρά, ο μυστικισμός δηλώνει το κρυφό βάθος της θεότητας που ξεπερνά τη δυνατότητα αντίληψης του ανθρώπου. Αν δεχτούμε ότι η θεολογία αναφέρεται στο δόγμα της Εκκλησίας και ή μυστική θεολογία στην εμπειρία του Θεού, θα πρέπει να δεχτούμε επίσης το γεγονός ότι στην Ανατολή ή διάκριση αυτή δεν υιοθετήθηκε ποτέ. Αντίθετα, δόγμα και εμπειρία αλληλοσυμπληρώνονται, με την προϋπόθεση ότι ο άνθρωπος δεν υποβιβάζει την εμπειρία των μυστηρίων της Εκκλησίας στο δικό του επίπεδο βίωσης και κατανόησης, άλλα με ταπεινότητα προσπαθεί να διεισδύσει στη βαθύτερη φύση τους. Επιγραμματικά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η θεολογία δεν θα είχε νόημα χωρίς το προσωπικό βίωμα της πίστης και από την άλλη, το προσωπικό βίωμα αποκομμένο από την αλήθεια, την αποδεκτή στο σύνολο της Εκκλησίας, θα εγκυμονούσε κινδύνους για τον καθένα

ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ
Ο Μυστικισμός, όπως είναι σε όλους γνωστόν, είναι μία φιλοσοφικό-θρησκευτική στάση, που επιζητεί, αντίθετα προς κάθε ορθολογική ή ενορατική μεσολάβηση, την άμεση προσέγγιση με το θείο. Ο όρος μυστικισμός προέρχεται από τη λέξη μύστης, που σήμαινε εκείνον, ο οποίος ξεπερνώντας τις παραδοσιακές θρησκευτικές μορφές δημόσιας λατρείας, ακολουθούσε νέους δρόμους, αναζητώντας τη σωτηρία στα μυστήρια. Από την εξέταση ανάλογων στοιχείων του αρχαίου πολυθεϊστικού πολιτισμού και του νεώτερου χριστιανικού, ο μυστικισμός προβάλλει σαν μια αντιορθολογική εξέγερση εναντίον ενός θρησκευτικού συστήματος, διαμορφωμένου σύμφωνα με τη λογική. Οι τρόποι εξέγερσης περιλαμβάνονται στις δυνατότητες που προσφέρουν οι διάφορες θρησκείες, για να καταστήσουν θετικά τα χαοτικά στοιχεία (και κατά συνέπεια αρνητικά) τα κοσμικά – του σύμπαντος δηλαδή – στοιχεία που χαρακτηρίζουν διαλεκτικά τις ιδιαίτερες διαμορφώσεις
Βεβαίως, και ο χριστιανικός μυστικισμός βασίζεται στην απάρνηση της εγκόσμιας τάξης. Στην πράξη, η άρνηση αυτή μπορεί να εμφανιστεί ως μια πτώση στο «χαοτικό» αυτή θα ήταν η πρώτη φάση της μυστικιστικής ανάπτυξης, εκείνη που ο μεγάλος μυστικιστής της Δυτικής Εκκλησίας Ιωάννης του Σταυρού ονόμασε «νύχτα των αισθήσεων». Ύστερα από την εκμηδένιση αυτή, η άσκηση οδηγεί κατευθείαν στον Θεό.

ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΕΙΑ
Πνευματική εμπειρία στην οποία έχει κανείς ενστικτώδη και άμεση γνώση του Θεού μέσο της ψυχής του. ¦ Στη θεολογία είναι το δόγμα που αφορά στην ένωση ανθρώπου και θεού μέσο της μυστικιστικής εμπειρίας. Στην φιλοσοφική και θρησκευτική λογοτεχνία η μυστικοπάθεια εκφράζεται κυρίως με τα έργα των δημιουργών του Μεσαίωνα (Αγκοστίνο), της σχολής ρενάνα του 13ου αιώνα (Έκχαρτ) και των μοντέρνων σχολών (Τερέζα της Λισιό)
……….ΣΥΝΕΧΙZETAI……….  

ΠΗΓΕΣ: Βασική πηγή για την αλίευση των παραπάνω στοιχείων των φιλοσοφικών σχολών είναι διάφορες ελληνικές εγκυκλοπαίδειες, με κύρια έμφαση στην «Δομή» ή την «Τομή gold», τα πάσης φύσεως βιβλία και περιοδικά και, ασφαλώς το προσωπικό αρχείο Άγγελου Π. Σακκέτου, ενώ οι βιβλικές παραπομπές είναι από την Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη).
(Από το δίτομο έργο του Άγγελου Π. Σακκέτου: «Χριστιανικός Ελληνισμός»)
photo strange-omniverse.blogspot

Παράκελσος


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ορφικά και πυθαγόρεια μυστήρια

Αισθητική του Υπαρξισμού

H κοσμογονία στον Πυθαγόρα και στον Τίμαιο του Πλάτωνα